
بریتانیا
Dover
346 voyages
برای بیش از دو هزار سال، دوور به عنوان نگهبان بریتانیا در باریکترین نقطه کانال انگلیسی ایستاده است، صخرههای سفید افسانهای آن هم به عنوان دیوار قلعه و هم به عنوان علامت خوشآمدگویی به هر تمدنی که به دنبال این سواحل بوده، عمل کرده است. رومیها در اینجا فانوس دریایی خود را ساختند — فارو، که هنوز در دیوارهای قلعه دوور ایستاده است — و این بنا یکی از قدیمیترین سازههای رومی باقیمانده در انگلستان به شمار میرود. هنری دوم در قرن دوازدهم آن قلعه را به یک دژ formidable تبدیل کرد و در طول جنگ جهانی دوم، تونلهای کنده شده در عمق سنگهای گچی به مقر مخفی دریادار رمزی برای تخلیه معجزهآسا در دانکرک تبدیل شد.
امروز، دوور دارای جاذبهای آرام است که به آرامی خود را نشان میدهد، مانند مهای که در سپیدهدم از کانال کنار میرود. این شهر زیر قلعهاش در لایههایی از تراسهای جورجیایی و کوچههای قرون وسطایی گسترش مییابد، در حالی که پیادهروی ساحلی در امتداد یک بندر فعال کشیده شده است که از دوران برنز مسافران را پذیرا بوده است. در Maison Dieu — یک مهمانخانه زائران از قرن سیزدهم که به شکوه و جلال ویکتوریایی بازسازی شده است — قدم بزنید و شروع به درک این موضوع کنید که دوور تنها یک دروازه نیست، بلکه مقصدی است که از قرنها ورود و خروج بافته شده است. ارتفاعات غربی، یک دژ وسیع ناپلئونی که بر تپههای بالای شهر تاجگذاری کرده، مناظر پانورامایی از کانال را ارائه میدهد که در روزهای بلوری، سواحل فرانسه مانند یک نقاشی آبرنگ میدرخشد.
چشمانداز آشپزی کنت — باغ انگلستان — در آشپزخانههای دوور به وضوح تجلی مییابد. ماهیگیران محلی ماهی دوور، ماهی صاف و سفیدی که به قدری ارزشمند است که نام این شهر را به منوهای سراسر جهان بخشیده است، صید میکنند؛ آن را به سادگی کبابی با کره قهوهای و کاپریس در یک رستوران کنار بندر سفارش دهید و طعم این ماهی را بچشید که سرآشپزها قرنهاست به آن ارادت دارند. صدفهای ویتستبل، که درست در سواحل نزدیک برداشت میشوند، با طعمی شور و بینظیر به دست میآیند، در حالی که برههای رومنی مارش — که در مراتع نمکزده نزدیک پرورش یافتهاند — معدنی را ارائه میدهند که در هیچکجا قابل تکرار نیست. این تجربه را با تارت کولی کنت به پایان برسانید، آن شیرینی غیرقابل باور از شیر تبخیر شده و شکر موسکوادو در خمیر ترد، همراه با یک لیوان شراب گازدار از یکی از تاکستانهای مشهور کنت، جایی که همان خاک رسکی که صخرههای سفید را شکل داده، اکنون فیز انگلیسی تولید میکند که با خانههای شامپاین درست در آن سوی آب رقابت میکند.
موقعیت دوور آن را به سکوی فوقالعادهای برای برخی از مناظر تاریخی انگلستان تبدیل کرده است. استونهنج تنها دو ساعت به سمت غرب قرار دارد، دایره سنگی نوسنگی آن از دشت سالزبری برمیخیزد و معمایی دارد که هیچ مقدار تحقیق علمی نتوانسته به طور کامل آن را برطرف کند. روستای سحرآمیز بندری فوی، که در سواحل کُرنیش پنهان شده است، چایهای خامهای، مسیرهای ادبی دافنه دو موریه و آبهای فیروزهای را ارائه میدهد که تقریباً حس مدیترانهای دارند. برای کسانی که به سمت شمال کشیده میشوند، روستای گراسیگنتون در دالهای یورکشایر خیابانهای دیواری سنگ آهکی و مراتع گلهای وحشی را به نمایش میگذارد، در حالی که بنگور در ولز شمالی به عنوان نقطه عزیمت برای کشتیهای مسافری به بلفاست عمل میکند و مسیری به مناظر دراماتیک ایرلند شمالی باز میکند. کانتربری، البته، تنها بیست دقیقه دورتر است — کلیسای جامع آن یک سایت میراث جهانی یونسکو و قلب معنوی جهان آنجلیکان از زمان شهادت توماس بکت در سال ۱۱۷۰ است.
به عنوان یکی از مهمترین بندرهای کروز اروپا، دوور میزبان فهرستی چشمگیر از بهترین خطوط کروز جهان است. خط کروز کارناوال و کروزهای پرنسس هر دو از دوور به عنوان بندر اصلی برای سفرهایی که از دریای شمال، بالتیک و فیوردهای نروژ عبور میکنند، استفاده میکنند. وایکینگ از اینجا با برنامههای فرهنگی دقیقاً تنظیمشده خود حرکت میکند، در حالی که سیبورن سفرهای صمیمی و فوقالعاده لوکسی را ارائه میدهد که نسبت مسافر به خدمه به یک به یک نزدیک میشود. اکسپدیشنهای HX — که قبلاً هورتیگروتن نامیده میشد — سفرهای اکتشافی به سمت آبهای قطبی و سواحل دورافتاده را آغاز میکند و کروزهای TUI با کشتی Mein Schiff پیروان وفاداری از اروپا را به ترمینال مدرن کروز دوور میآورد. دو ترمینال اختصاصی بندر به طور مستقیم زیر صخرههای سفید قرار دارند، به این معنی که اولین یا آخرین برداشت شما از انگلستان دقیقاً همان احساسی است که از زمانهای باستان روح مسافران را به هیجان آورده است: آن نوار درخشان گچ، به طرز غیرممکنی سفید در برابر کانال خاکستری-سبز، که در گواهی ساکت از جزیرهای ایستاده است که همیشه میدانسته چگونه وارد صحنه شود.

