گرینویل، می‌سی‌سی‌پی

گرینویل، میسیسیپی، در پیچ و خم رودخانه قدرتمند میسیسیپی در قلب دلتای آمریکا واقع شده است — آن دشت وسیع و همواری که از ممفیس تا ویکسبورگ کشیده شده و به دنیا بلوز را هدیه داده است، تأثیرگذارترین فرم موسیقی قرن بیستم. این شهر کوچک با جمعیتی تقریباً ۲۸,۰۰۰ نفری، سهم بزرگی از چهره‌های فرهنگی آمریکایی را به خود اختصاص داده است: نویسندگانی چون واکر پرسی، شلبی فوت و ویلیام الکساندر پرسی همگی گرینویل را خانه خود می‌دانستند و میراث موسیقی این شهر از پیشگامان بلوز دلتا تا جاهای موسیقی زنده‌ای که هنوز در خیابان نلسون فعالیت می‌کنند، گسترده است. بازدید از گرینویل به معنای لمس ریشه‌های موسیقی، ادبیات و داستان ادامه‌دار نژاد در جنوب عمیق آمریکا است.

رابطه‌ی این شهر با رودخانه‌ی می‌سی‌سی‌پی نه تنها ویژگی تعیین‌کننده‌اش است بلکه چالشی وجودی نیز به شمار می‌آید. سیل بزرگ سال ۱۹۲۷ که گرینویل را زیر چندین متر آب غرق کرد، همچنان رویداد تعیین‌کننده‌ای در حافظه‌ی جمعی شهر و یکی از بدترین بلایای طبیعی در تاریخ آمریکا باقی مانده است. سیستم سیل‌بند که اکنون از شهر محافظت می‌کند، دستاوردی مهندسی عظیم است و دیوارهای چمنی آن مسیرهای پیاده‌روی با چشم‌اندازهایی به سمت رودخانه و آرکانزاس را ارائه می‌دهد. موزه‌ی تاریخ گرینویل و موزه‌ی بلوز دلتا (در کلارکس‌دیل نزدیک) به‌طور مشترک داستان منطقه‌ای را روایت می‌کنند که در حالی که با فقر، جداسازی و ناپایداری قدرتمندترین رودخانه‌ی قاره دست و پنجه نرم می‌کرد، فرهنگ آمریکایی را دگرگون ساخت.

غذاهای دلتا، غذایی روح‌نواز هستند که به یک هنر تبدیل شده‌اند. تامال‌های داغ معروف گرینویل — سیلندرهای گوشت ادویه‌دار در پوشش آرد ذرت که در آبگوشت خود پخته می‌شوند — یک سنت دلتا هستند که توسط کارگران مکزیکی که در اوایل قرن بیستم در کنار آفریقایی-آمریکایی‌ها در مزارع پنبه کار می‌کردند، به این منطقه آورده شده است. "دوئز ایت پلیس"، یک رستوران استیک افسانه‌ای در گرینویل که از سال 1941 فعالیت می‌کند، استیک‌های پورتاهوس و تامال‌های داغ را در محیطی با شخصیت جنوبی باشکوه و بدون تغییر سرو می‌کند. ماهی کپور، سرخ شده تا به کمال طلایی برسد و با هاش پاپی و کلم‌پیچ سرو می‌شود، پروتئین پیش‌فرض دلتا است. باربیکیو در اینجا به معنای گوشت خوک آرام دودی است — کشیده شده، برش خورده یا خرد شده — که با مخلوط گوجه‌فرنگی و سرکه تند سس‌دار شده و بر روی نان سفید با خیارشور و پیاز سرو می‌شود.

دلتا می سی سی پی که گرینویل را احاطه کرده، منظره‌ای از ویرانی شاعرانه و وسعت کشاورزی است. مزارع پنبه در هر جهتی به افق کشیده شده‌اند و تنها با خوشه‌هایی از درختان پکان، خانه‌های مزارع متروکه و تقاطع‌های گاه و بی‌گاه که افسانه‌ها می‌گویند، رابرت جانسون در آنجا جانش را به شیطان فروخت تا به مهارت در نواختن گیتار دست یابد، شکسته شده‌اند. بزرگراه 61، که به "بزرگراه بلوز" معروف است، مانند یک ستون موسیقایی از دلتا عبور می‌کند و جک‌جوانت‌ها، کلیساها و جوامع روستایی را که بلوز در آنجا متولد شده، به هم متصل می‌کند. موزه بی.بی. کینگ در ایندیانولا و موزه گرمی می سی سی پی در کلیولند، ایستگاه‌های ضروری برای عاشقان موسیقی هستند.

وایکینگ گرینویل را در برنامه‌های کروز خود در رودخانه می‌سی‌سی‌پی گنجانده است، با کشتی‌هایی که در نوار ساحلی این شهر در کنار levee لنگر می‌اندازند. موقعیت بندر در قلب دلتا، آن را به ایستگاهی فرهنگی غنی تبدیل می‌کند که دیدگاهی بسیار متفاوت از شکوه مزارع ناتچز یا ظرافت جاز نیواورلئان در پایین‌تر از رودخانه ارائه می‌دهد. بهترین زمان برای بازدید از این منطقه از مارس تا مه و از سپتامبر تا نوامبر است، زمانی که گرمای طاقت‌فرسای تابستان دلتا به دماهای دلپذیر تبدیل می‌شود و برداشت پاییز زیبایی طلایی به مزارع بی‌پایان پنبه می‌بخشد.