Netherlands
Veerse Meer
Sa timog-kanlurang sulok ng Netherlands, kung saan ang lalawigan ng Zeeland ay nahahati sa isang mosaic ng mga isla, peninsula, at mga inhenyeriyang daluyan ng tubig, ang Veerse Meer ay may natatanging posisyon sa ugnayan ng mga Olandes sa tubig — isang dating sanga ng North Sea na binago ng kalooban ng tao sa isang tahimik na freshwater lake, ang mga pampang nito ay napapalibutan ng mga medyebal na bayan, mga reserbang kalikasan, at ang tahimik na ebidensya ng determinasyon ng isang bansa na sakupin ang kanyang likidong kaaway.
Ang Veerse Meer ay nilikha noong 1961 nang ang Veerse Gatdam ay nagsara sa silangang dulo ng kung ano ang dating Veerse Gat, isang tidal channel na nag-uugnay sa Eastern Scheldt sa North Sea. Ang pagsasara na ito ay isa sa mga naunang tagumpay ng Delta Works — ang napakalaking programa sa proteksyon laban sa pagbaha na sinimulan matapos ang nakapipinsalang pagbaha sa North Sea noong 1953, na pumatay ng higit sa 1,800 tao at nagwasak sa lalawigan ng Zeeland. Ang dating mapanganib na tidal waterway ay naging, halos magdamag, isang nakapagtatakip na lawa na humigit-kumulang dalawampung square kilometers, ang maalat na tubig nito ay unti-unting naging sariwa at ang katangian nito ay nagbago mula sa banta ng dagat tungo sa paraisong pampalipas-oras.
Ang bayan ng Veere, sa hilagang pampang ng lawa, ay ang hiyas ng Veerse Meer. Ang hindi kapani-paniwalang eleganteng nayon na may humigit-kumulang limang daang permanenteng residente ay nagpapanatili ng isang karangyaan na nagsasalita ng kanyang kaluwalhatian noong medyebal bilang isa sa mga pinakamahalagang daungan ng kalakal ng lana sa hilagang Europa. Ang Grote Kerk, isang napakalaking simbahan na may huling-Gotik na estilo na sinimulan noong 1405, ay nangingibabaw sa bayan na may isang nave na kayang tumanggap ng buong modernong populasyon ng maraming beses — isang paalala na ang medyebal na Veere ay sapat na mayaman upang bumuo sa isang sukat na inaasahang magpapatuloy ng kasaganaan sa mga susunod na siglo. Ang Campveerse Toren, isang pinatibay na tore sa pasukan ng daungan, at ang mga kahanga-hangang Scottish Houses — mga tirahan ng mga mangangalakal na itinayo ng mga Scottish wool traders na ginawang kontinental na base ang Veere — ay nagdadagdag ng arkitektural na pagkakaiba sa isang bayan na ngayon ay nagsisilbing isang buhay na museo ng ambisyon ng kalakal noong huling bahagi ng medyebal.
Ang lawa mismo ay isang paraiso para sa mga marino, windsurfer, at mga mahilig sa kalikasan. Ang mga nakapagtatakip na tubig nito, na medyo mababaw at mabilis na pinapainit ng araw kumpara sa bukas na dagat, ay nag-aalok ng mga perpektong kondisyon para sa mga palakasan sa tubig sa buong mga buwan ng tag-init. Ang timog na baybayin ay pangunahing nakalaan para sa mga reserbang kalikasan kung saan ang mga ibon na naglalakad, kabilang ang mga avocet, oystercatcher, at mga bihirang spoonbill, ay nagpapakain sa mababaw na bahagi at nangingitlog sa mga pampang na may mga tambo. Ang pagbibisikleta sa mga daanan sa tabi ng lawa — patag, maayos na pinananatili, at konektado sa pambansang network ng pagbibisikleta — ay nagbubukas ng isang tanawin ng Zeeland na puno ng mga lupain ng polder, mga dike na may mga taniman ng prutas, at ang natatanging silweta ng mga bahay-kubo ng Zeeland na may malalaking bodega at mga pader na pinaputi.
Ang Veerse Meer ay naaabot ng mas maliliit na barko ng cruise at mga bangka sa ilog na naglalakbay sa mga panloob na daluyan ng tubig ng Olanda. May mga daungan sa iba't ibang bahagi ng lawa, kung saan ang Veere ang nag-aalok ng pinaka-makabagbag-damdaming pagdating — ang medyebal na daungan, na ngayon ay puno ng mga sasakyang panglibang, ay bumabati sa mga bisita gamit ang parehong pampang na sinalubong ang mga mangangalakal ng lana mula sa Scotland limang daang taon na ang nakalipas. Ang panahon ng paglalayag at mga aktibidad sa labas ay nagsisimula mula Mayo hanggang Setyembre, kung saan ang Hulyo at Agosto ang nagdadala ng pinakamainit na temperatura at ang pinaka-masiglang atmospera sa mga café at terasa sa tabi ng lawa kung saan ang mga tahong mula sa Eastern Scheldt — ang natatanging delicacy ng Zeeland — ay inihahain mula sa kumukulong palayok kasama ng mga malamig na lokal na serbesa.