Canada
Digges Island bewaakt de toegang tot de Hudsonbaai als een fort van oude steen — een ruige, onbewoonde eiland van Precambriumrots dat oprijst uit wateren waar de volle kracht van de Arctische getijden, enkele van de krachtigste ter wereld, tegen kliffen beukt die de aanval al miljarden jaren hebben doorstaan. Het eiland dankt zijn naam aan Dudley Digges, een weldoener van Henry Hudson's fatale expeditie in 1610, tijdens welke de ontdekkingsreiziger door dezezelfde zeestraat zeilde voordat zijn muitende bemanning hem in de baai, die zijn naam draagt, in de steek liet — een van de meest beruchte daden van maritieme verraad in de geschiedenis.
De kliffen van Digges Island herbergen een van de grootste kolonies van dikbilgans in de Canadese Arctis — een verzameling van meer dan 300.000 broedparen die de klifwanden tijdens de zomermaanden transformeert in een levendige, schreeuwende muur van zwart en wit. De omvang van de kolonie is bijna onbegrijpelijk vanaf zeeniveau: elke richel, elke spleet, elk horizontaal oppervlak is gevuld met broedende vogels, en de lucht boven de kliffen draait in een eindeloze wervelwind van binnenkomende en vertrekkende vogels die een bijna hallucinatoire visuele ervaring creëert. De murres delen de kliffen met zwarte pootkittiwakes, gewone eiders en glaucous gulls — de laatste fungeren als opportunistische roofdieren die eieren en kuikens uit onbewaakte nesten met meedogenloze efficiëntie grijpen.
De wateren rondom Digges Island vormen een cruciale voedingsgrond voor zeezoogdieren. IJsberen worden regelmatig op het eiland en het aangrenzende Cape Wolstenholme waargenomen, aangetrokken door de zeehondenpopulaties die zich verzamelen in de voedingsrijke getijdenzones. Walrussen komen in groepen aan land op de rotsachtige kusten, met aantallen die kunnen oplopen tot tientallen, hun enorme bruine lichamen dicht op elkaar gepakt op de granieten schappen, in een eindeloos gedrang om de beste plek, wat een onuitputtelijke bron van vermaak biedt voor de waarnemers aan boord van passerende schepen. De getijdenstromen die door de zeestraat tussen Digges Island en het vasteland stromen, creëren opwellings die koud, voedingsrijk water naar de oppervlakte brengen, wat een voedselketen voedt die alles ondersteunt, van planktonbloei tot bultrugwalvissen.
Het omringende landschap vertelt een geologische geschiedenis die bijna de gehele geschiedenis van de aarde beslaat. De rotsen van Digges Island behoren tot de oudste op de planeet — Archean gneiss en graniet gevormd meer dan 2,5 miljard jaar geleden, toen de atmosfeer van de aarde vrijwel geen zuurstof bevatte en het leven niet verder ging dan eencellige organismen. De gletsjerkeien die verspreid over het oppervlak van het eiland liggen — brokken steen die zijn vervoerd en afgezet door de continentale ijskappen die nog maar 8.000 jaar geleden zijn teruggetrokken — voegen een recentere hoofdstuk toe aan dit diepgaande verhaal, terwijl de verhoogde stranden die op verschillende hoogtes boven de huidige waterlijn zichtbaar zijn, de langzame terugkeer van het eiland vastleggen terwijl het blijft stijgen, bevrijd van het verpletterende gewicht van ijs dat in geologische termen nog maar een moment geleden was.
Digges Island wordt bezocht door expeditiecruiseschepen die navigeren tussen de Atlantische Oceaan en de Hudsonbaai, waarbij het bekijken van wilde dieren doorgaans vanuit het schip of vanuit Zodiacs plaatsvindt wanneer de omstandigheden dat toelaten. Het seizoen is kort — van eind juli tot begin september — en de ijsomstandigheden bepalen de toegankelijkheid. De blootgestelde ligging van het eiland aan de monding van de Hudson Strait betekent dat mist, wind en zeecondities snel kunnen veranderen, en flexibiliteit is essentieel. Voor degenen die het in gunstige omstandigheden ervaren, biedt Digges Island een van de meest spectaculaire ontmoetingen met wilde dieren in het Canadese Arctis — een plek waar de sheer dichtheid van leven, geconcentreerd op deze oude kliffen en in deze kolkende wateren, elke aanname over de schaarste in het Arctis tegenspreekt.