Griekenland
Tussen Rhodos en Kreta, waar de Egeïsche Zee de Middellandse Zee ontmoet in een verwarrende mix van stromingen en winden, rijst het eiland Karpathos uit de zee op in een keten van bergen die zo steil en zo wild zijn dat de noordelijke dorpen tot het einde van de twintigste eeuw vrijwel onbereikbaar waren per weg. Deze isolatie heeft iets buitengewoons bewaard: in het dorp Olympos, dat op een bergkam boven de noordkust ligt, dragen vrouwen nog steeds traditionele Karpathische kleding — geborduurde korsetten, geplooide rokken en leren laarzen — als dagelijkse kleding, niet als kostuum. Brood wordt nog steeds gebakken in gemeenschappelijke houtgestookte ovens, huizen zijn versierd met handgeschilderde keramiek en geborduurde textiel, en het lokale dialect behoudt oude Griekse taalkundige vormen die van het vasteland zijn verdwenen.
De belangrijkste stad van Karpathos, Pigadia, ligt in een brede baai aan de zuidoostkust van het eiland — een levendige, aantrekkelijke havenstad met een promenade aan het water, kleurrijke vissersboten en een strand van gouden zand op loopafstand van het centrum. De stad fungeert als de toegangspoort tot de diverse attracties van het eiland, met autoverhuur en bootdiensten die toegang bieden tot stranden en dorpen, variërend van gemakkelijk bereikbaar tot werkelijk afgelegen. De ruïnes van het oude Arkasa, aan de zuidwestkust, behouden vroege christelijke basiliekmozaïeken van opmerkelijke kwaliteit, terwijl het bergdorp Menetes — dat zich vastklampt aan een heuvel boven Pigadia — traditionele Karpathische architectuur, een volksmuseum en taverna-koken biedt dat voortbouwt op recepten die van generatie op generatie zijn doorgegeven.
De keuken van Karpathos is de Griekse eilandkeuken in zijn meest traditionele en robuuste vorm. Makarounes — handgerolde pastabuizen, omgegooid met gekarameliseerde uien en lokale kaas, en afgewerkt met een snufje kaneel — is het kenmerkende gerecht van het eiland, nergens anders in Griekenland te vinden. Geit en lam, grootgebracht op de bergweiden, worden langzaam geroosterd in buitenovens voor festivals en vieringen. De honing van het eiland, geproduceerd uit tijm en wilde kruidenbloesems op de berghellingen, is uitzonderlijk intens. Kaasmaken is een levendige traditie — verse mizithra en gerijpte kaseri kaas worden geproduceerd op familieboerderijen door het hele eiland, hun smaken weerspiegelen de wilde kruiden en grassen waarop de geiten en schapen grazen.
De stranden van Karpathos behoren tot de mooiste en minst drukke in de Egeïsche Zee. Apella Beach, gelegen in een diepe baai onder met dennen bedekte kliffen, wordt regelmatig gerangschikt onder de beste van Griekenland. Kyra Panagia, Ahata en Lefkos bieden variaties op het thema van kristalhelder water en fijn zand, elk bereikbaar per auto of boot en elk met een gevoel van ontdekking. De westkust, blootgesteld aan de volle kracht van de meltemi-wind, is uitgegroeid tot een van Europa's toonaangevende bestemmingen voor windsurfen — Devil's Bay (Diafani) en Gun Bay bieden wereldklasse omstandigheden van juni tot september.
Karpathos heeft een kleine luchthaven die vluchten ontvangt vanuit Athene, Rhodos en seizoensgebonden Europese charterbestemmingen. De haven van het eiland in Pigadia ontvangt veerboten vanuit Rhodos, Kreta en de Dodekanesos-eilanden, en kan kleinere cruisevaartuigen herbergen. Expeditieschepen ankeren doorgaans voor de kust en tenderen naar Pigadia of Diafani. Het bezoekseizoen loopt van mei tot oktober, waarbij juli en augustus de warmste en meest populaire maanden zijn. Voor cruisereizigers die op zoek zijn naar een Egeïsch eilandervaring die niet is verpest door massatoerisme — waar traditie wordt geleefd in plaats van uitgevoerd en waar het landschap zijn ruwe, bergachtige grandeur behoudt — is Karpathos een openbaring.