Verenigd Koninkrijk
Er zijn whisky-eilanden en er is Islay — de onbetwiste koningin van Scotch, een door regen en wind geteisterd, hartverscheurend mooi eiland voor de westkust van Schotland dat enkele van de meest onderscheidende en vereerde single malt whisky's ter wereld produceert. De negen werkende distilleerderijen van het eiland (met meer in de planning) creëren spirits variërend van de delicate bloemige tonen van Bruichladdich tot de legendarische turf-rokerigheid van Laphroaig, Lagavulin en Ardbeg — een concentratie van whisky-excellentie die aanhangers uit elke uithoek van de wereld aantrekt. Maar Islay is veel meer dan zijn distilleerderijen: het is een plek van buitengewone natuurlijke schoonheid, diepgaande geschiedenis, en een gemeenschap wiens warmte het beruchte onvriendelijke weer bijna irrelevant maakt.
Het landschap van het eiland wisselt tussen wilde Atlantische kusten, zachte landbouwgebieden en de donkere, door water doordrenkte veengebieden die de whisky's van Islay hun kenmerkende rokerige karakter geven. Het Kildalton-kruis, een van de mooiste Keltische hoge kruisen in Schotland, staat naast de ruïne van een middeleeuwse kapel aan de zuidoostkust van het eiland, met zijn ingewikkelde achtste-eeuwse houtsnijwerk dat getuigt van artistieke prestaties van de hoogste orde. De ruïnes van Finlaggan, op een klein eiland in een zoetwaterloch, markeren de zetel van de Heren van de Eilanden — de MacDonald-leiders die de Hebriden en het westen van Schotland drie eeuwen lang als een effectief onafhankelijk maritiem koninkrijk regeerden.
De culinaire scene van Islay heeft zich de afgelopen jaren opmerkelijk ontwikkeld. Het eiland produceert uitzonderlijke zeevruchten — langoustines, oesters, krab en sint-jakobsschelpen geoogst uit de schone Atlantische wateren — geserveerd in restaurants en hotels die hun ingrediënten net zo serieus nemen als de distilleerderijen hun gerst. Islay-rundvlees en -lamsvlees, grootgebracht op de rijke weiden van het eiland, bezitten een diepte van smaak die wordt versterkt door de maritieme grassen. De Islay Crab Shack in Port Ellen serveert enkele van de meest verse schelpdieren in Schotland, terwijl hotelrestaurants op het eiland lokale producten combineren met de whisky die door de culturele aderen van Islay stroomt. Bruichladdich's Botanist gin en de groeiende ambachtelijke bierscene van het eiland bieden alternatieven voor degenen die een pauze zoeken van de mout.
De natuurlijke omgeving is magnifiek en wild divers. De Rhinns van Islay, het westelijke schiereiland, ontvangt de volle kracht van de Atlantische weersomstandigheden, met een rotsachtige kustlijn die de thuisbasis is van grijze en gewone zeehonden, choughs (de zeldzame roodbekkraai) en dramatische grottenformaties. Het RSPB-reservaat bij Loch Gruinart, aan de noordelijke punt van het eiland, is een van de belangrijkste overwinteringslocaties voor Groenlandse brandganzen ter wereld — meer dan 40.000 vogels arriveren elk najaar, wat een spektakel van geluid en beweging creëert dat de zintuigen overweldigt. In de lente en de zomer zweven gouden adelaars boven de heidevelden, en korenwolven — een van de meest bedreigde vogels van Groot-Brittannië — zijn te horen roepen vanuit de hooiweiden.
Islay's Port Ellen en Port Askaig fungeren als veerbootterminals, met verbindingen vanuit Kennacraig op het Schotse vasteland. Kleinere cruiseschepen en expeditievaartuigen ankeren voor de kust van het eiland, waarbij ze doorgaans met tenders naar Port Ellen of Port Askaig varen. Het eiland beschikt ook over een kleine luchthaven met vluchten vanuit Glasgow. De beste tijd om te bezoeken is van mei tot september voor het mildste weer en de langste dagen, hoewel het Islay Whisky Festival (Feis Ile) eind mei de grootste menigten trekt. Herfst en winter brengen de brandganzen en een sfeervolle stormobservatie, terwijl elk seizoen de mogelijkheid biedt om distilleerderijen te bezoeken en whisky te proeven op de plek waar het wordt gemaakt — een ervaring die geen enkele fles die elders is gekocht ooit kan repliceren.