Barcelona do Bilbao

Na północno-wschodnim wybrzeżu Hiszpanii, z widokiem na Morze Śródziemne, Barcelona to tętniące życiem miasto portowe, pełne wieków ikonicznej sztuki i architektury - zarówno Gaudí, jak i Picasso nazywali je swoim domem - i otoczone słonecznymi plażami z białym piaskiem. Odkryj atrakcje turystyczne stolicy Katalonii i historyczne dzielnice, Modernisme oraz światowej sławy muzea sztuki, galerie i lokalne sklepy rzemieślnicze - niektóre z nich mają setki lat i oferują tradycyjne katalońskie wyroby. Po zwiedzeniu atrakcji, na każdym rogu czekają tętniące życiem bary tapas, gdzie możesz zatrzymać się na drinka, café amb llet (katalońskie espresso z mlekiem) lub przekąskę, niezależnie od pory dnia. Zielone przestrzenie do pikników, długich spacerów i odpoczynku od zgiełku są rozsiane po atrakcjach Barcelony: Jest park ozdobiony mozaikami Gaudíego, neoklasyczny labirynt w Laberint d'Horta, a także wiele wysokich miejsc (gór, pomników i budowli), z których turyści mogą podziwiać widoki. Krótka podróż z Barcelony samochodem lub pociągiem, luksusowe outletowe sklepy, winnice cava, opactwo na szczycie góry i piaszczyste plaże wybrzeża Morza Śródziemnego czekają.

Baleary składają się z 16 wysp; trzy główne to Mallorca, Ibiza i Menorca. Na przestrzeni wieków wyspy te były najeżdżane przez Kartagińczyków, Rzymian, Wandalów i Arabów. Ruiny świadczą o istnieniu prehistorycznej cywilizacji Talayot, megalitycznej kultury, która kwitła tutaj między 1500 r. p.n.e. a podbojem rzymskim. Dziś wyspy są oblegane przez najeźdźców innego rodzaju - hordy turystów. Położone 60 mil (97 km) od hiszpańskiego lądu, bujna i surowa sceneria wysp w połączeniu z niezwykle łagodnym, słonecznym klimatem okazuje się nieodparta, szczególnie dla północnych Europejczyków. W rezultacie Baleary mogą poszczycić się kosmopolitycznymi kurortami z tętniącym życiem nocnym i licznymi atrakcjami sportowymi. Mallorca (znana również jako Majorca) jest największą z wysp, o powierzchni ponad 1,400 mil kwadratowych (3626 km²). Krajobraz jest wspaniały, z klifami wzdłuż wciętych linii brzegowych wystającymi z morza oraz łańcuchami górskimi osłaniającymi równiny przed surowymi morskimi wiatrami. Urodzajna równina w centrum pokryta jest drzewami migdałowymi i figowymi oraz gajami oliwnymi, z niektórymi drzewami mającymi ponad 1000 lat. Wysokie sosny, jałowce i dęby porastają stoki górskie. Palma de Mallorca jest stolicą archipelagu. To kosmopolityczne miasto z wyszukanymi sklepami i restauracjami oferuje również budynki o spektakularnej architekturze mauretańskiej i gotyckiej. W zachodniej części Mallorki, wśród gór, znajduje się wieś Valldemosa. Znana jest z Klasztoru Kartuzów, w którym Frédéric Chopin i George Sand spędzili zimę 1838-39.

Na skrzyżowaniu potężnych kultur, ten murciański port ma nieskończone starożytne historie do opowiedzenia. Cenny naturalny port przyciągnął wiele cywilizacji do tego nasłonecznionego, południowo-wschodniego miejsca - po jego założeniu przez Kartagińczyków w 227 roku p.n.e. Łącząc ślady pozostawione przez niezliczone kultury w tym globalnym węźle, obecność wszystkich, od Wandalów po Fenicjan i Maurów, można poczuć podczas odkrywania, spacerując między ruinami i uznawaną nowoczesną architekturą wzdłuż Calle Mayor. Cartagena jest ukoronowana wznoszącym się Castillo de la Concepcion - wjedź do solidnego zamku panoramiczną windą. Wewnątrz, przeglądaj bogactwo skarbów archeologicznych lub podziwiaj falujące widoki na port i wody. Uważaj na elektrycznie niebieskie pawie, które dumnie się przechadzają. Pojawienie się Cartageny jako destynacji turystycznej zbiegło się z oszałamiającym odkryciem w 1988 roku - misą wspaniale zachowanego rzymskiego teatru. Wejdź, aby usiąść wśród majestatycznego starożytnego miejsca, tak sugestywnego, że nie możesz się powstrzymać od wyobrażania sobie historycznych występów, które miały miejsce na jego scenie. Wędruj po wietrze nadbrzeżnym, spoglądając przez wąski cieśninę w stronę odległej mgły Afryki i dostrzegając błyszczące okręty wojenne. Doskonały port Cartageny oznacza, że od XVI wieku jest jednym z najstarszych strategicznych pozycji marynarki wojennej Hiszpanii. Osiedl się, aby cieszyć się radościami tapas w tętniących życiem barach - próbując chrupiącej paelli, kalmarów i miodowej bakłażan. Świąteczne festiwale Semana Santa są zazwyczaj żywe, gdy zamaskowane procesje, wystawne platformy i poważne ogniste pokazy przetaczają się przez ulice.

W miarę jak wpływasz do Malagi, zauważysz, jak idylliczne otoczenie ma to miasto na słynnej Costa del Sol. Na wschód od tej prowincjonalnej stolicy, wybrzeże regionu La Axarquía usiane jest wioskami, urokliwymi polami uprawnymi i sennymi rybackimi osadami - kwintesencją tradycyjnej wiejskiej Hiszpanii. Na zachodzie rozciąga się ciągłe miasto, gdzie zgiełk i ruch tworzą kolorowy kontrast, łatwo rozpoznawalny jako Costa del Sol. Otaczające region góry Penibétyka stanowią atrakcyjne tło, z widokiem na dolne tarasowe stoki, które rodzą oliwki i migdały. Ten spektakularny łańcuch górski chroni prowincję przed zimnymi północnymi wiatrami, nadając jej reputację terapeutycznego i egzotycznego miejsca, w którym można uciec od zimnych północnych klimatów. Malaga jest również bramą do wielu czarujących historycznych wiosek, miasteczek i miast Andaluzji.

Nieśmiertelne linie z srebrnego ekranu mogły wyryć w naszych umysłach ciepły, przytulny obraz starego Casablanki, ale to tętniące życiem miasto jest ciekawym przykładem nowoczesności Maroka. Lśniące białe budynki w stylu art deco zdobią szerokie ścieżki, które wiją się przez Casablankę, podczas gdy morze błyszczy jak cienka miraż na horyzoncie. Wśród kultury i chaosu Casablanki panuje aura kreatywności, co sprawia, że miasto jest jednym z najbardziej intrygujących i fascynujących w Maroku. Meczet Hassana II zajął oszałamiające siedem lat i 10 000 artystów, aby stworzyć jego dziedzictwo jako największego meczetu w kraju i zrealizować wizję najwyższego minaretu na świecie. Wizja chłodnego w dotyku marmuru, ogromnych sal modlitewnych i misternych inkrustacji sprawia, że meczet jest niezwykły pod względem skali i ambicji. Składane dachy pozwalają słońcu wlać się do wnętrza, podczas gdy oszałamiające szklane podłogi olśniewają, a niebieskie fale Atlantyku uderzają poniżej twoich stóp. Po tej pokornej wizycie, przespaceruj się wzdłuż La Corniche - gdzie surferzy suną po wzburzonych falach, a eleganckie kawiarnie oferują miejsca w pierwszym rzędzie na słodkie herbaty miętowe z boku obserwacji ludzi. Casablanca to miasto dla smakoszy - bulwary usiane restauracjami fusion w stylu francuskim, tętniące życiem nadmorskie lokale i surowe bary rybne oferują skarby świeżo z łodzi. Ci, którzy pragną odrobiny romantyzmu z czasów złotej ery Hollywood, mogą wędrować przez medynę, z jej bezwstydnym, chaotycznym klimatem i labiryntem uliczek przerywanych ruchliwymi zakładami fryzjerskimi i rzeźnikami.

Zawieszony na południowo-zachodnim krańcu Hiszpanii, Cádiz jest jednym z regionalnych stolic Andaluzji i miejscem pełnym osobowości. Najstarsze nieprzerwanie zamieszkane miasto w Europie, z historią sięgającą 3000 lat, w ostatnich latach przeżywa trudne czasy, ale połączenie dumy, dobrego humoru i stoicyzmu utrzymuje je w równowadze. Słynny Karnawał, jeden z najważniejszych w Hiszpanii, to ekscytująca fiesta, w którą Cádiz wkłada całą swoją energię i pomysłowość. Urocza ksywka miasta, la tacita de plata ("mała srebrna filiżanka"), nawiązuje do jego ciekawych geografii — wystaje na długim półwyspie w kierunku osłoniętej zatoki. Stare miasto Cádiz to labirynt brukowanych ulic, gdzie domy, malowane na biało lub w kolorze kurzu, mają zniszczony wygląd miejsca poddanego wiekom wiatru i soli. To starożytne miasto ma jeden dobry przykład wszystkiego, co ważne: wspaniały rynek spożywczy, teatr (Teatro Falla, wspaniała perła stylu Art Nouveau w stylu mauretańskim), piękną katedrę, imponujące fortyfikacje i plażę — malowniczą i słynną La Caleta.

Portimão to główny port rybacki, w który zainwestowano znaczne środki, aby przekształcić go w atrakcyjny port wycieczkowy. Samo miasto jest przestronne i ma kilka dobrych ulic handlowych — niestety wiele tradycyjnych sklepów zamknęło się w wyniku globalnego kryzysu gospodarczego. Jest tu także urokliwy obszar nad rzeką, który wręcz zaprasza do spacerów (wiele rejsów wybrzeżowych wypływa stąd). Nie zapomnij zatrzymać się na lunch na świeżym powietrzu w Doca da Sardinha ("nabrzeże sardynkowe") między starym mostem a mostem kolejowym. Możesz usiąść w jednej z wielu niedrogich restauracji, jedząc sardynki z grilla (lokalna specjalność) w towarzystwie świeżego chleba, prostych sałatek i lokalnego wina.

Lizbona, stolica Portugalii, to miasto otwarte na morze i starannie zaplanowane w elegancji XVIII wieku. Jej założycielem jest podobno legendarny Odyseusz, ale teoria o pierwotnym fenickim osiedlu jest prawdopodobnie bardziej realistyczna. Znana w Portugalii jako Lisboa, miasto było zamieszkiwane przez Rzymian, Wizygotów, a od VIII wieku przez Maurów. Duża część XVI wieku była okresem wielkiego dobrobytu i ekspansji zamorskiej dla Portugalii. Tragedia uderzyła w Dzień Wszystkich Świętych w 1755 roku, kiedy to miało miejsce niszczycielskie trzęsienie ziemi, które zabiło około 40 000 ludzi. Zniszczenie Lizbony wstrząsnęło kontynentem. W rezultacie Baixa (dolne miasto) powstało w jednym etapie budowy, przeprowadzonym w mniej niż dekadę przez królewskiego ministra, markiza de Pombal. Jego starannie zaplanowany układ doskonałej siatki neoklasycznej przetrwał do dziś i pozostaje sercem miasta. Ślady przedtrzęsieniowej Lizbony można wciąż zobaczyć w przedmieściu Belém oraz w starej mauretańskiej części Alfama, która rozciąga się poniżej Zamku Świętego Jerzego. Lizbona to kompaktowe miasto nad brzegiem rzeki Tag. Odwiedzający łatwo się poruszają, ponieważ wiele miejsc interesujących znajduje się w pobliżu centralnego obszaru miasta. Istnieje wygodny system autobusowy i tramwajowy, a taksówki są liczne. Plac Rossio, serce Lizbony od czasów średniowiecznych, to idealne miejsce na rozpoczęcie zwiedzania. Po pożarze, który zniszczył części historycznej dzielnicy za Rossio w 1988 roku, wiele odrestaurowanych budynków pojawiło się z nowoczesnymi wnętrzami za oryginalnymi fasadami. Miasto może poszczycić się wieloma pomnikami i muzeami, takimi jak Klasztor Hieronimitów, Wieża w Belém, Muzeum Królewskich Powozów i Muzeum Gulbenkiana. Wysoko nad Baixa znajduje się Bairro Alto (górne miasto) z tętniącym życiem nocnym. Najłatwiejszym sposobem na połączenie obu obszarów jest publiczna winda zaprojektowana przez Gustave'a Eiffela. Pływając w górę rzeki Tag do przystani statku, możesz już dostrzec trzy z najsłynniejszych zabytków Lizbony: Pomnik Odkrywców, Wieżę w Belém i Pomnik Chrystusa, który wita odwiedzających ze swojego wzgórza, wysoko nad najdłuższym mostem wiszącym w Europie.

Gijón zaczęło jako wioska rybacka niemal 3000 lat temu, według zapisów z Campa Torres Archeological and Nature Reserve w Gijón. Dziś miasto jest ważnym portem na atlantyckim wybrzeżu Hiszpanii. Historyczna wioska rybacka, znana jako Cimadevilla, znajduje się na półwyspie, który dzieli port na dwie części. Wioska jest główną atrakcją turystyczną miasta. Większość ulic jest brukowanych i ledwo szerokich na dwa samochody. Wiele budynków zostało odnowionych, aby ukazać kolorowe życie wioski. Te, które nie zostały, są dowodem wieków budowy zaprojektowanej, aby wytrzymać potężne siły Atlantyku. Wędrówka wzgórzem i przez Cimadevilla prowadzi do Cerro de Santa Catalina. To park na końcu półwyspu, który zapewnia widok na rozciągające się wybrzeże tworzące port. Na samym końcu półwyspu znajduje się rzeźba wielkości domu, Eligio del Horizonte, czyli Chwała Horyzontowi. To jedna z 16 dużych rzeźb umieszczonych w przestrzeniach publicznych w całym mieście w ciągu ostatniej dekady. Krótki widok na morze i liczne statki towarowe przywracają teraźniejszość. Zajęty port handlowy znajduje się po lewej stronie. Budynek władz portowych nie tylko zawiera wiele informacji o porcie, ale także jedną z najczystszych toalet publicznych w Europie, przynajmniej o tej porze roku. Po prawej stronie znajduje się Playa del San Lorenzo, główna plaża miasta, która latem staje się bardzo zatłoczona. Wiosną Atlantyk przynosi zimne noce, deszczowe poranki dla miasta i śnieg dla pobliskich gór. Jednak po południu chmury odrywają się od morza, a słońce świeci, zachęcając wszystko do lata.

Czas w Bilbao (Bilbo, w Euskera) może być rejestrowany jako BG lub AG (Przed Guggenheimem lub Po Guggenheimie). Nigdy żaden zabytek sztuki i architektury nie zmienił tak radykalnie miasta. Oszałamiające muzeum Franka Gehry'ego, elegancki system metra Normana Fostera, szklany most pieszy Santiago Calatravy oraz lotnisko, zielony park i kompleks handlowy César Pelli Abandoibarra obok Guggenheima, a także kulturalne centrum Philippe'a Starcka AlhóndigaBilbao przyczyniły się do bezprecedensowej rewolucji kulturalnej w tym, co kiedyś było stolicą przemysłową Kraju Basków. Większe Bilbao liczy prawie 1 milion mieszkańców, niemal połowę całkowitej populacji Kraju Basków. Założone w 1300 roku przez baskijskiego szlachcica Diego López de Haro, Bilbao stało się centrum przemysłowym w połowie XIX wieku, głównie z powodu obfitości minerałów w okolicznych wzgórzach. W tym miejscu wykształciła się zamożna klasa przemysłowa, podobnie jak klasa robotnicza w przedmieściach wzdłuż Margen Izquierda (Lewy Brzeg) ujścia Nervión. Nowe atrakcje Bilbao zyskują więcej uwagi w mediach, ale stare skarby miasta wciąż cicho zdobią brzegi rdzawobrunatnej rzeki Nervión. Casco Viejo (Stare Miasto) — znane również jako Siete Calles (Siedem Ulic) — to urokliwy miszmasz sklepów, barów i restauracji na prawym brzegu rzeki, w pobliżu mostu Puente del Arenal. Ten elegancki proto-Bilbao został starannie odrestaurowany po niszczycielskich powodzi w 1983 roku. W całym Casco Viejo znajdują się starożytne rezydencje ozdobione herbami rodzinnymi, drewnianymi drzwiami i pięknymi balkonami z kutego żelaza. Najciekawszym placem jest Plaza Nueva z 64 łukami, gdzie co niedzielę odbywa się targ na świeżym powietrzu. Spacer wzdłuż brzegów Nervión to satysfakcjonująca przechadzka. W końcu to w ten sposób — podczas porannego joggingu — dyrektor Guggenheima Thomas Krens po raz pierwszy odkrył idealne miejsce na swój projekt, niemal naprzeciwko uniwersytetu Deusto na prawym brzegu. Od Palacio de Euskalduna w górę rzeki do kolosalnego Mercado de la Ribera, parki i zielone strefy zdobią rzekę. Projekt César Pelli Abandoibarra wypełnia pół mili między Guggenheimem a mostem Euskalduna serią parków, biblioteką uniwersytetu Deusto, hotelem Meliá Bilbao oraz dużym centrum handlowym. Na lewym brzegu szerokie, późno XIX-wieczne bulwary dzielnicy Ensanche, takie jak Gran Vía (główna arteria handlowa) i Alameda de Mazarredo, stanowią bardziej formalną twarz miasta. Instytucje kulturalne Bilbao obejmują, obok Guggenheima, główne muzeum sztuk pięknych (Museo de Bellas Artes) oraz stowarzyszenie operowe (Asociación Bilbaína de Amigos de la Ópera, czyli ABAO) z 7000 członków z Hiszpanii i południowej Francji. Ponadto, smakosze od dawna uznają kulinaria Bilbao za jedne z najlepszych w Hiszpanii. Nie przegap okazji, aby przejechać się tramwajem Euskotram, aby odbyć podróż wzdłuż rzeki z dworca Atxuri do stadionu piłkarskiego San Mamés w Basurto, z szacunkiem nazywanego "la Catedral del Fútbol" (Katedra Futbolu).