Porto Santo Stefano

Gdzie półwysep Monte Argentario łączy się z toskańskim lądem za pomocą trzech smukłych piaskowych tomboli, Porto Santo Stefano spogląda na lagunę o niezwykłej urodzie w kierunku swojego bliźniaczego miasteczka Porto Ercole. Razem tworzą Argentario — jeden z najbardziej pożądanych odcinków włoskiego wybrzeża, miejsce, gdzie rzymscy cesarze niegdyś trzymali swoje wille, a dziś włoska elita cumuje swoje jachty obok sfatygowanych łodzi rybackich w porcie, który od czasów, gdy Caravaggio przybył tutaj, uciekając przed oskarżeniem o morderstwo, latem 1610 roku, zmienił się niewiele. Miasteczko stromo wznosi się z półksiężycowego portu na zbocze wzgórza, gdzie pastelowe domy mają otwarte okiennice, by łapać tyrrenejski wiatr.

Porto Santo Stefano emanuje niespieszną elegancją włoskiego portowego miasteczka, które jest jednocześnie niezwykle piękne. Lungomare dei Navigatori, nadmorska promenada, staje się sceną wieczornej passeggiata — rodziny, pary oraz samotnicy wędrują wzdłuż portu, gdy słońce chowa się za wyspą Giglio. Hiszpańska Twierdza, zbudowana w XVI wieku, kiedy Argentario był strategiczną nagrodą, o którą rywalizowały Hiszpania, Francja i Państwo Kościelne, obecnie mieści muzeum archeologii podwodnej, w którym można podziwiać amfory i kotwice wydobyte z rzymskich wraków statków. Górne miasto, do którego prowadzą wąskie, kamienne alejki pachnące jaśminem i bougainvilleą, odsłania wzgórze usiane kościołami, z którego rozciągają się widoki na wyspy Giglio i Giannutri — a w krystalicznie czyste dni, także na góry Korsyki.

Kuchnia Porto Santo Stefano to tyrrheńskie owoce morza w swojej najbardziej sublimej formie. Caldaro dell'Argentario, gulasz rybny lokalnych rybaków, gotuje wszystko, co przyniesie poranny połów — czerwony mullet, rybę skorpionową, kalmary, małże — w bulionie z pomidorów, białego wina i dzikiego kopru. Ristoranti i trattorie w miasteczku, wiele z nich usytuowanych nad portem z stolikami wystającymi nad wodą, serwują crudo di pesce (talerze surowych ryb), które mogą konkurować z najlepszymi ofertami na Wybrzeżu Amalfi, ale bez tłumów i wygórowanych cen. Doskonale komponują się z kieliszkiem Morellino di Scansano, mocnego czerwonego wina z winnic tuż w głębi lądu, lub chrupiącym Vermentino, które jest białym winem Maremmy. Na zakupy, poranny targ nad portem oferuje focaccię al formaggio, panini z porchettą oraz gęste, migdałowe biscotti z Maremmy.

Półwysep Monte Argentario nagradza odkrywców, oferując niezapomniane wrażenia zarówno na pokładzie łodzi, na rowerze, jak i pieszo. Strada Panoramica, kręta droga okrążająca przylądek, odsłania zapierające dech w piersiach widoki na ukryte zatoczki, dostępne jedynie od strony morza — Cala del Gesso, Cala Grande oraz klejnot wśród zatoczek, Cala Piccola, gdzie woda osiąga turkusową luminescencję, która przeczy reputacji Morza Śródziemnego jako miejsca nadmiernej eksploatacji. Wyspa Giglio, oddalona o czterdzieści minut rejsu promem z Porto Santo Stefano, oferuje dziewicze szlaki turystyczne, średniowieczny zamek na wzgórzu oraz jedne z najczystszych wód do nurkowania w Włoszech. Giannutri, mniejsza i dziksza, skrywa ruiny rzymskiej willi oraz podwodny rezerwat morski. Z powrotem na stałym lądzie, Park Naturalny Maremma — najdziksze wybrzeże Toskanii — rozciąga się na południe w kierunku gorących źródeł Saturnii.

Porto Santo Stefano to główny port Argentario, przyjmujący statki wycieczkowe oraz promy na wyspy. Położony jest około 150 kilometrów na północny zachód od Rzymu (dwie godziny samochodem) i 200 kilometrów na południe od Florencji. Letnie miesiące od czerwca do września przynoszą szczytowy ruch jachtów oraz ciepłe wody do pływania, podczas gdy maj i październik oferują łagodną pogodę, mniej turystów oraz pełnię lokalnego życia — łodzie rybackie wypływające o świcie, rynek tętniący życiem, trattorie serwujące jedynie tym, którzy wiedzą, by zapytać, co jest świeże.