Manzanillo

Hernán Cortés po raz pierwszy ujrzał półksiężycową zatokę Manzanillo w 1522 roku i natychmiast dostrzegł jej potencjał — nie jako kurortu plażowego, lecz jako stoczni. W ciągu kilku lat galeony zjeżdżały po pochylni w te chronione wody, rozpoczynając morską tradycję, która trwa już od pięciu stuleci. Manzanillo pozostaje najbardziej ruchliwym komercyjnym portem Pacyfiku w Meksyku, jego terminale kontenerowe tętnią handlem z Azji, a tuż za dźwigami i statkami towarowymi rozciąga się wybrzeże o oszałamiającej urodzie: klify pokryte dżunglą, złote zatoczki i wody tak obfite w ryby sportowe, że Ernest Hemingway z pewnością by zapłakał.

Miasto rozciąga się wzdłuż dwóch zatok — Bahía de Manzanillo i Bahía de Santiago — oddzielonych skalistym Półwyspem Santiago, którego klifowe wzniesienia oferują panoramiczne widoki na Pacyfik. Strefa wypoczynkowa rozciąga się wzdłuż Playa La Audiencia i Playa Miramar, gdzie Sierra Madre del Sur opada w zielonych fałdach, by spotkać się z falami. W przeciwieństwie do wypielęgnowanego przepychu Cancún czy Los Cabos, Manzanillo zachowuje autentyczność portu roboczego: rybacy naprawiają sieci na malecón, sprzedawcy oferują kokosy z drewnianych wózków, a ścieżka dźwiękowa to nie DJ-e przy basenie, lecz krzyk fregat i niski dźwięk odjeżdżających frachtowców. To Meksykańska Riwiera, jaką istniała przed pojawieniem się broszur.

Kulinarną tożsamość Manzanillo trudno oddzielić od morza. Miasto nosi tytuł "Stolicy Żaglicy Świata", a skarby jego wód pojawiają się na każdym stole. Tiritas — cienkie paski surowej ryby marynowanej w limonce, podawane z cebulą, chili i kolendrą — to lokalna wariacja ceviche, najlepiej smakująca w nadmorskiej palapie z zimnym Pacífico. Portowy Mercado Central przepełniony jest tacos z wędzonego marlin, empanadami z krewetkami oraz charakterystycznym daniem regionu, pescado zarandeado — całym rybim filetem z snappera, marynowanym w wędzonej paście chili i grillowanym na drewnie mangrowym. Całość warto popić tubą, unikalnym dla wybrzeża Colima napojem z fermentowanego soku palmowego.

Poza plażami, Manzanillo oferuje wycieczki w głąb bujnego wnętrza stanu Colima. Podwójne wulkany Colima — jeden uśpiony, drugi jeden z najbardziej aktywnych w Meksyku — dominują nad horyzontem lądowym, a ich pokryte śniegiem szczyty stanowią dramatyczny kontrast dla tropikalnego wybrzeża poniżej. Kolonialne miasto Colima, oddalone o godzinę jazdy w głąb lądu, urzeka swoimi zielonymi placami, regionalnymi muzeami i barami mezcalowymi. W pobliżu portu, Laguna de Cuyutlán, rozległa laguna przybrzeżna, wspiera ekosystemy mangrowe oraz sezonową bioluminescencję, która zamienia nocne wyprawy kajakowe w doświadczenia z innego świata.

Cunard włącza Manzanillo do swoich tras rejsów po Meksykańskiej Riwierze i rejsów światowych, z statkami cumującymi w porcie handlowym, zanim pasażerowie zostaną przetransportowani do obszarów wypoczynkowych. Sąsiednie porty, takie jak Huatulco i Puerto Vallarta, oferują kontrastujące oblicza meksykańskiego wybrzeża Pacyfiku. Najlepszy czas na wizytę to od listopada do maja, kiedy to pora sucha zapewnia bezchmurne niebo, spokojne morza i doskonały sezon na sailfish — warunki, które przyciągają wędkarzy sportowych do tych wód od niemal wieku.