Przejście przez Pacyfik: Od Złotego Tygodnia do Zatoki Lodowcowej

Światła, sushi, manga! Rozległe, frenetyczne i nieskończenie fascynujące, stolica Japonii to miasto kontrastów. Świątynie i ogrody to oazy spokoju pomiędzy słynnie zatłoczonymi ulicami a wznoszącymi się budynkami biurowymi. Rodzinne restauracje z makaronem dzielą przestrzeń uliczną z zachodnimi sieciami restauracji i wykwintnymi lokalami gastronomicznymi. Zakupy przynoszą piękne rzemiosło ludowe oraz najnowszą elektronikę. A nocne życie zaczyna się od karaoke lub sake i trwa w klubach techno i innych. Niezależnie od tego, czy szukasz tradycji, czy nowoczesności, Tokio dostarczy ci tego.

Urokliwa prefektura położona na północno-wschodnim wybrzeżu Honshu, głównej wyspy Japonii, Miyako w prefekturze Iwate znajduje się wzdłuż wybrzeża Pacyfiku, otoczona oszałamiającymi krajobrazami Parku Narodowego Sanriku Fukko oraz piaszczystym wybrzeżem z dramatycznymi formacjami skalnymi wyrzeźbionymi przez uderzające fale. Ten ikoniczny krajobraz przywołuje obrazy 'Czystej Ziemi', buddyjskiego konceptu raju, i najlepiej docenić go z pokładu statku wycieczkowego na wodach Jodogahama. Naturalne cuda miasta są splecione z jego kulturalnymi atrakcjami, a wizyta przy posągu Kamaishi Daikannon, monumentalnym posągu buddyjskiej 'Boskiej Miłosierdzia', ukazuje lśniącą zatokę Kamaishi, podczas gdy historyczna jaskinia Rokando jest domem dla "wodospadu niebiańskiej jaskini", podziemnego kaskady. Żaden pobyt na brzegach Miyako nie byłby kompletny bez oddania hołdu tragedii, która miała miejsce 11 marca 2011 roku, kiedy potężne trzęsienie ziemi wywołało niszczycielskie tsunami o wysokości 17 metrów. Taro Kanko Hotel Tsunami Remains jest świadectwem siły odporności społeczności i służy jako miejsce upamiętnienia, ważna destynacja dla tych, którzy mają szczęście odwiedzić wyspę, gdy kwitnie odnową.

Hakodate, z widokiem na dwie zatoki, to portowe miasteczko z XIX wieku, z drewnianymi budynkami na stromo opadających ulicach, strefą turystyczną przy nabrzeżu, tramwajami i świeżymi rybami w każdym menu. W historycznej dzielnicy centrum miasta wznosi się góra na wysokość 1 100 stóp nad miastem na południowym krańcu wąskiego półwyspu. Rosjanie, Amerykanie, Chińczycy i Europejczycy wszyscy pozostawili swój ślad; to był jeden z pierwszych trzech japońskich portów, które rząd Meiji otworzył na handel międzynarodowy w 1859 roku. Główne atrakcje wokół stóp Mt. Hakodate można zobaczyć w ciągu jednego dnia, ale miasto najlepiej docenić podczas noclegu, aby zobaczyć iluminacje w historycznej okolicy, nocne widoki z góry lub wieży fortu oraz rybny targ o świcie. Transport miejski jest łatwy do nawigacji, a informacje w języku angielskim są łatwo dostępne. Wieczorne pociągi z Tokio przyjeżdżają tutaj o świcie – idealne na śniadanie na targu rybnym.

Kushiro, chronione przez pasmo gór i stosunkowo ciepły prąd oceaniczny, otrzymuje mniej niż jedną trzecią zimowego śniegu w porównaniu do swojego sąsiada Sapporo na Hokkaido, a dwa razy więcej słońca niż pobliskie Wyspy Kurylskie. Dlatego jest ważnym, niezawodnie wolnym od lodu portem zimą. Jak całe Japonia, jest usiane półaktywnymi geotermalnymi zjawiskami i czasami drżone przez wstrząsy. Malownicze jezioro Akan otoczone jest gorącymi źródłami. Posiada również muzeum Ainu Koten z repliką wioski i występami folklorystycznymi rdzennych mieszkańców Hokkaido. Rezerwat Żurawi Japońskich to dobre miejsce do obserwacji populacji lęgowych tych dużych i eleganckich ptaków, tak szanowanych przez Japończyków. Miasto obejmuje największe mokradła w Japonii, a Obserwatorium Mokradeł w Kushiro ma pomost, z którego można je zobaczyć, a także Park Konny Fureai, który oferuje wycieczki konne do lasu.

Jeśli małe wyspy, które emanują spokojem i ciszą, są twoim pomysłem na podróżniczy raj, witaj w Ionie. Prawie 200 mil na wschód od Edynburga, położona w Szkockich Hebrydach Wewnętrznych, ta magiczna wyspa ma duchową reputację, która ją wyprzedza. I na szczęście, w pełni ją spełnia. Wyspa jest mikroskopijna. Ma zaledwie trzy mile długości i tylko półtorej mili szerokości, to nie miejsce, które tętni miejskimi atrakcjami. 120 osób nazywa Ionę swoim domem (ta liczba znacznie wzrasta, jeśli dodamy populację mew, rybitw i kittiwake), chociaż liczba mieszkańców wzrasta (do oszałamiających 175) latem. Piękne wybrzeże jest obmywane przez prąd zatokowy, co nadaje wyspie ciepły klimat z piaszczystymi plażami, które wyglądają bardziej jak śródziemnomorskie niż szkockie! Dodaj do tego zielony krajobraz pól, który jest po prostu piękny, a przekonasz się, że Iona to miejsce, które pozostaje z tobą długo po wyjeździe. Główną atrakcją Iony jest oczywiście jej opactwo. Zbudowane w 563 roku przez świętego Kolumbę i jego mnichów, opactwo jest powodem, dla którego Iona nazywana jest kolebką chrześcijaństwa. Nie tylko opactwo (dziś ekumeniczny kościół) jest jednym z najlepszych – jeśli nie najlepszym – przykładów architektury kościelnej z czasów średniowiecza, ale także stanowi ważne miejsce pielgrzymkowe. Krzyż św. Marcina, celtycki krzyż z IX wieku, który stoi przed opactwem, uważany jest za najdoskonalszy przykład krzyży celtyckich na Wyspach Brytyjskich. Rèilig Odhrain, czyli cmentarz, rzekomo zawiera szczątki wielu szkockich królów.

Kraina niedźwiedzi grizzly, brązowych i czarnych, Wyspa Kodiak to surowa, dzika i całkowicie autentyczna alaskańska dzikość. Szmaragdowa Wyspa jest drugą co do wielkości wyspą w USA, a jej dzikość rozciąga się na ponad 3,670 mil kwadratowych, co czyni ją ekscytującą podróżą w nieznane Alaski. Pogoda może być czasami nieco pochmurna, ale mieszkańcy aktywnie witają zasłonę chmur – być może częściowo dlatego, że mówi się, że chmury i mgła powstrzymały japońskie ataki podczas działań wojennych II wojny światowej. Nie zapomnij zabrać ze sobą aparatu; niemal niemożliwe jest zrobienie złego zdjęcia tych nieodparty widoków – szybko zrozumiesz, dlaczego Wyspa Kodiak jest ulubionym miejscem producentów filmów dokumentalnych o dzikiej przyrodzie. Regularnie rozgrywają się filmowe sceny, gdy orły szybują nad rozległymi lasami iglastymi i spokojnymi jeziorami, wydając od czasu do czasu przenikliwe okrzyki. Niektóre z najbardziej przerażających i czczonych stworzeń królestwa zwierząt nazywają Wyspę Kodiak swoim domem, a pierwsze spojrzenie na niedźwiedzia sięgającego ogromną łapą do wody lub stąpającego przez delikatnie szemrzący strumień pozostanie z tobą na zawsze. Wzbogać się w seaplane, aby śledzić niedźwiedzie z ekspertem przewodnikiem. Mistrzowie kamuflażu, często potrzeba wytrawnego oka, aby dostrzec niedźwiedzie w ich naturalnym środowisku. Przypomnij sobie umiejętności, które będą ci potrzebne, czytając nasz blog o obserwacji niedźwiedzi. [Wstaw blog: 7 wskazówek dotyczących obserwacji niedźwiedzi na Alasce]. Wody Wyspy Kodiak są również domem dla jednych z najbardziej produktywnych łowisk na świecie. Wypróbuj swoje umiejętności lub towarzysz statkowi rybackiemu, aby na własne oczy zobaczyć życie na falach, gdy plądrują głębiny oceanu.

Stolica Łososia Świata to ekscytujące wprowadzenie do dzikiego i wspaniałego Alaski, znajdująca się u południowej bramy słynnej trasy Inside Passage, znanej z niezwykłych krajobrazów. Rejs po wodach lub lot widokowy, aby podziwiać pełną majestatyczność wspaniałego Pomnika Narodowego Misty Fjords. To dom dla niedźwiedzi grizzly i czarnych, a także dla płynących wielorybów i pływających fok - możliwości obserwacji dzikiej przyrody w tym majestatycznym zakątku świata są wręcz spektakularne. Otoczone stromymi brzegami i ścianami dolin, oceaniczny zatok Ketchikan jest usiany granitowymi skałami, które wyłaniają się z wód. Otoczone wspaniałymi krajobrazami, udaj się do Alaska Rainforest Sanctuary, które tętni życiem z bielikami, czarnymi niedźwiedziami i niezwykłymi, grubymi, żółtymi ślimakami bananowymi - osoby wrażliwe powinny trzymać się z daleka. Odwiedź Centrum Dziedzictwa Ketchikan, gdzie wznoszą się kolekcje misternie rzeźbionych totemów, zachowujących dziedzictwo rdzennych ludzi Tlingit i Haida. Ketchikan ma największą na świecie kolekcję oraz niektóre z najstarszych i najcenniejszych totemów, jakie istnieją. To przygraniczne miasto nie zawsze było tak nieskazitelne. Zobacz kolorową historyczną ulicę, która zbudowana jest na krzywych palach nad Ketchikan Creek, mającą kontrowersyjną historię jako główny dzielnica czerwonych latarni w mieście. Domy publiczne zamknięto w latach 50-tych, ale możesz zbadać tę legendarnie nieprzyzwoitą przeszłość w Domu Dolly - domu publicznym zamienionym w muzeum. Zobacz Szlak Żonatego Człowieka, historyczną trasę używaną do wejścia na Creek Street z dala od ciekawskich oczu.

Vancouver, z górami, morzem, kulturą, sztuką i tak wiele więcej, wiele miast twierdzi, że mają wszystko, ale niewiele może to udowodnić jak Vancouver. Słynący z wysokiej jakości życia, sam pobyt w tym mieście wieżowców - otoczonym oszałamiającym pięknem natury - to prawdziwa przyjemność. Oferując wszystkie wygody ultra-nowoczesnej, światowej metropolii - nawet centrum miasta ma nutę świeżości górskiego powietrza - częścią uroku Vancouver jest to, jak łatwo można zamienić wieżowce na oceany pełne wielorybów i niebo przetykane górami. Wybierz się na wieżę Vancouver Lookout, aby podziwiać niesamowite widoki 360 stopni na miasto lśniące w pięknym objęciu kuszącej dzikości. Ale co zobaczyć najpierw? Miłośnicy sztuki mogą wybrać Vancouver Art Gallery lub Contemporary Art Gallery. Miłośnicy przyrody mogą się spieszyć na prom, aby odwiedzić Vancouver Island - gdzie mogą spotkać niedźwiedzie grizzly, wieloryby i orki. Z kolei koneserzy kultury prawdopodobnie udadzą się do największej chińskiej dzielnicy w Kanadzie. Od parujących dim sum na lunch po chińskie apteki oferujące zioła na wszelkie dolegliwości, wszystko to jest tutaj dzięki imigrantom z XIX wieku. Unikalny skarb Stanley Park przynosi dziką cudowność i naturalne piękno na próg tej kosmopolitycznej metropolii, a park pokryty sosnami oferuje odosobnione szlaki i niesamowite widoki. Wędruj po Seawall, który go otacza - 20-milowej nadmorskiej ścieżce, pełnej biegaczy, śmigających łyżwiarzy i wędrujących par. Wsiądź na rower i jedź między Coal Harbour a Kitsilano Beach. Możesz opalać się na brzegu, podziwiając wspaniałe widoki gór i panoramę miasta z piasku.

Stolica Łososia Świata to ekscytujące wprowadzenie do dzikiego i wspaniałego Alaski, znajdująca się u południowej bramy słynnej trasy Inside Passage, znanej z niezwykłych krajobrazów. Rejs po wodach lub lot widokowy, aby podziwiać pełną majestatyczność wspaniałego Pomnika Narodowego Misty Fjords. To dom dla niedźwiedzi grizzly i czarnych, a także dla płynących wielorybów i pływających fok - możliwości obserwacji dzikiej przyrody w tym majestatycznym zakątku świata są wręcz spektakularne. Otoczone stromymi brzegami i ścianami dolin, oceaniczny zatok Ketchikan jest usiany granitowymi skałami, które wyłaniają się z wód. Otoczone wspaniałymi krajobrazami, udaj się do Alaska Rainforest Sanctuary, które tętni życiem z bielikami, czarnymi niedźwiedziami i niezwykłymi, grubymi, żółtymi ślimakami bananowymi - osoby wrażliwe powinny trzymać się z daleka. Odwiedź Centrum Dziedzictwa Ketchikan, gdzie wznoszą się kolekcje misternie rzeźbionych totemów, zachowujących dziedzictwo rdzennych ludzi Tlingit i Haida. Ketchikan ma największą na świecie kolekcję oraz niektóre z najstarszych i najcenniejszych totemów, jakie istnieją. To przygraniczne miasto nie zawsze było tak nieskazitelne. Zobacz kolorową historyczną ulicę, która zbudowana jest na krzywych palach nad Ketchikan Creek, mającą kontrowersyjną historię jako główny dzielnica czerwonych latarni w mieście. Domy publiczne zamknięto w latach 50-tych, ale możesz zbadać tę legendarnie nieprzyzwoitą przeszłość w Domu Dolly - domu publicznym zamienionym w muzeum. Zobacz Szlak Żonatego Człowieka, historyczną trasę używaną do wejścia na Creek Street z dala od ciekawskich oczu.

Stolica Łososia Świata to ekscytujące wprowadzenie do dzikiego i wspaniałego Alaski, znajdująca się u południowej bramy słynnej trasy Inside Passage, znanej z niezwykłych krajobrazów. Rejs po wodach lub lot widokowy, aby podziwiać pełną majestatyczność wspaniałego Pomnika Narodowego Misty Fjords. To dom dla niedźwiedzi grizzly i czarnych, a także dla płynących wielorybów i pływających fok - możliwości obserwacji dzikiej przyrody w tym majestatycznym zakątku świata są wręcz spektakularne. Otoczone stromymi brzegami i ścianami dolin, oceaniczny zatok Ketchikan jest usiany granitowymi skałami, które wyłaniają się z wód. Otoczone wspaniałymi krajobrazami, udaj się do Alaska Rainforest Sanctuary, które tętni życiem z bielikami, czarnymi niedźwiedziami i niezwykłymi, grubymi, żółtymi ślimakami bananowymi - osoby wrażliwe powinny trzymać się z daleka. Odwiedź Centrum Dziedzictwa Ketchikan, gdzie wznoszą się kolekcje misternie rzeźbionych totemów, zachowujących dziedzictwo rdzennych ludzi Tlingit i Haida. Ketchikan ma największą na świecie kolekcję oraz niektóre z najstarszych i najcenniejszych totemów, jakie istnieją. To przygraniczne miasto nie zawsze było tak nieskazitelne. Zobacz kolorową historyczną ulicę, która zbudowana jest na krzywych palach nad Ketchikan Creek, mającą kontrowersyjną historię jako główny dzielnica czerwonych latarni w mieście. Domy publiczne zamknięto w latach 50-tych, ale możesz zbadać tę legendarnie nieprzyzwoitą przeszłość w Domu Dolly - domu publicznym zamienionym w muzeum. Zobacz Szlak Żonatego Człowieka, historyczną trasę używaną do wejścia na Creek Street z dala od ciekawskich oczu.

Klawock to miasto w obszarze spisowym Księcia Walii–Hyder w stanie Alaska, na zachodnim wybrzeżu Wyspy Księcia Walii, nad Zatoką Klawock, naprzeciwko Wyspy Klawock. Liczba ludności wynosiła 755 według spisu z 2010 roku, w porównaniu do 854 w 2000 roku.

Sitka zaczęła jako główną wioskę Indian Tlingit i była nazywana „Shee Atika”, co w przybliżeniu tłumaczy się jako „osada na zewnątrz Shee”. „Shee” to tlingickie imię Wyspy Baranof. W 1799 roku Aleksander Baranof, dyrektor generalny Rosyjskiej Kompanii Amerykańskiej, postanowił przenieść swoją bazę operacyjną z Kodiak i założyć oboz na tym, co obecnie nazywa się Starym Sitka, 7,5 mili na północ od dzisiejszego miasta. Nazwał osadę św. Michała Archanioła. Indianie Tlingit z tego obszaru sprzeciwili się okupacji i w 1802 roku, gdy Baranof był nieobecny, spalili fort i wymordowali rosyjskich osadników. Dwa lata później Baranof wrócił i obległ fort Indian. Tlingit wycofali się, a obszar ponownie znalazł się w rękach rosyjskich. Tym razem Rosjanie zbudowali nowe miasto w innym miejscu i nazwali je Nowym Archaniołem. Przez ponad sześć dekad Nowy Archanioł był stolicą rosyjskiego imperium na Alasce. Do 1867 roku kolonia alaskańska stała się zbyt dużym obciążeniem finansowym dla Rosji. William Seward, sekretarz stanu USA, negocjował z caratem rosyjskim zakup Terytorium Alaski za 7,2 miliona dolarów. Amerykańska prasa szydziła z Sewarda i rządu USA za zakup tego, co nazywali „Głupotą Sewarda”, „Lodówką Sewarda” i „Walrusią”. 18 października 1867 roku rosyjska flaga została opuszczona w Nowym Archaniele, a nad nowo nazwanym Sitka powiewały Gwiazdy i Pasy. Nazwa pochodzi od tlingickiego słowa „Sheetkah”, co oznacza „w tym miejscu”. Wszyscy rosyjscy obywatele mieszkający w byłej kolonii otrzymali możliwość zostania obywatelami amerykańskimi. Wielu wróciło do domu, chociaż niektórzy zostali lub migrowali do Kalifornii. Sitka pozostała stolicą Terytorium Alaski od 1867 do 1906 roku, kiedy to przeniesiono ją do Juneau. Przeniesienie było bezpośrednim skutkiem gorączki złota. Mówiąc wprost, Sitka nie miała żadnego złota, a Juneau miało. Po japońskim ataku na Pearl Harbor, Sitka stała się pełnoskalową bazą morską. W pewnym momencie podczas wojny Sitka miała całkowitą populację 37 000. Po zakończeniu II wojny światowej miasto osiedliło się w spokojniejszym życiu. Największy rozwój w nowoczesnych czasach dla Sitka nastąpił w 1959 roku, kiedy Alaska Lumber and Pulp Company zbudowała zakład celulozy w Silver Bay, w pobliżu miasta. Dziś malownicza Sitka znana jest z rybołówstwa i oczywiście z wielu atrakcji historycznych.

Park Narodowy Glacier Bay to amerykański park narodowy położony w południowo-wschodniej Alasce, na zachód od Juneau. Prezydent Calvin Coolidge ogłosił obszar wokół Glacier Bay pomnikiem narodowym na mocy Ustawy o zabytkach 25 lutego 1925 roku.

Jeśli jest jedno słowo, które podsumowuje Alaskę, to jest to natura. Miliony mil tej natury. A Icy Strait Point – jedno z najbardziej nietkniętych miejsc Alaski – ma naturę w nadmiarze. Na początek, Icy Strait Point jest oszałamiająco piękne. To Alaska z twojej wyobraźni: orły szybujące w powietrzu, wieloryby wyskakujące przed twoimi oczami. Nastrojowe, nisko wiszące chmury tworzą scenerię, podczas gdy aksamitne zielone góry stanowią tło. Kryształowo czyste wody obmywają żwirowe brzegi. To plaże przygód, nie znajdziesz tu leżaków i sombrer, bardziej przypominają kajaki i kanu, gotowe dla tych, którzy chcą odkrywać ląd. Wieś szczyci się tym, że jest domem dla „więcej brązowych niedźwiedzi niż ludzi”, więc spodziewaj się immersyjnych doświadczeń w dzikiej przyrodzie, od przygód na ATV po zjazdy na linie przez koronę drzew! Położony na wyspie Chichagoff, 35 mil na zachód od Juneau i w samym centrum Glacier Bay, Icy Strait Point rozpoczął życie jako zakład przetwórstwa łososia, zapewniając zatrudnienie mieszkańcom pobliskiego Hoonah. Zakład przetwórstwa służył społeczności na wiele sposobów, w tym zapewniając mieszkania dla pracowników po pożarze w 1944 roku, który zniszczył wiele domów mieszkańców. Całkowicie przestał funkcjonować w 1999 roku, a w 2001 roku lądowisko zostało przekształcone w jedyny prywatny terminal statków wycieczkowych w Ameryce. Terminal, będący własnością i zarządzany przez Alaskę, przekazuje wszystkie swoje zyski z powrotem do lokalnego środowiska i zapewnia zatrudnienie dla około 85% lokalnych mieszkańców, z których wielu mieszka w największej w Alaskę wiosce rdzennych Tlingit.

Jako strażnicy północnego wejścia do legendarnych Wnętrznych Przejść, odległe Wyspy Inian znajdują się pomiędzy Cieśniną Cross a Cieśniną Lodową, wystawione na wysoką energię mórz Pacyfiku. Prądy pływowe przepływające przez wąskie kanały oddzielające wyspy mogą być silne. Przydomki takie jak 'Przesyp' uzasadniają ich złą reputację. Od tysięcy lat lud Tlingit przybywał tutaj, aby polować i łowić ryby w bogactwie, które te wody oferowały. Dziś Instytut Wysp Inian, znajdujący się na wyspach, zapewnia dostęp do obfitych i chronionych wód do badań naukowych. Czarne jelenie Sitka i brązowe niedźwiedzie często odwiedzają ich surowe i skaliste brzegi, podczas gdy lwy morskie napełniają swoje brzuchy łososiem, zanim odpoczną na wielu skalistych występach tworzących tę grupę wysp. W lecie w okolicy pojawia się wiele wydr morskich, bielików i humbaków. Wyspy Inian zostały nazwane przez Williama Healeya Dalla, jednego z najwcześniejszych naukowych odkrywców Alaski, w 1879 roku.

W przeciwieństwie do większości miast Południowej Alaski, Haines można osiągnąć drogą. Z populacją wynoszącą 2200 mieszkańców, Haines leży w górnych północnych rejonach Inside Passage i jest ważnym punktem dostępu do Terytorium Jukon oraz wnętrza Alaski. Podczas rejsu do Haines zobacz Kanał Lynn, najdłuższy i najgłębszy fiord w Ameryce Północnej. Po przybyciu do miasta, góry zdają się otaczać cię ze wszystkich stron, podczas gdy postrzępione szczyty katedralnych gór Chilkat dominują nad Fortem Seward. Haines ma dwie wyraźne osobowości. Po północnej stronie drogi Haines znajduje się część Haines, która rozwijała się wokół misji prezbiteriańskiej. Po swoich misjonarskich początkach, służyła jako początek szlaku Jacka Daltona do Jukonu podczas gorączki złota w 1897 roku do Klondike. Na południe od drogi, miasto przypomina placówkę wojskową, czym było przez niemal pół wieku. W 1903 roku armia USA założyła Fort William Henry Seward w Portage Cove, tuż na południe od miasta. Placówka (przemianowana na Chilkoot Barracks w 1922 roku) była jedyną bazą wojskową w tym terytorium aż do II wojny światowej. W 1939 roku armia zbudowała Alaska Highway i Haines Highway, aby połączyć Alaskę z innymi stanami. Dziś społeczność Haines jest znana z centrum tańca i kultury rdzennych Amerykanów w Forcie Seward, a także z doskonałego wędkowania, biwakowania i rekreacji na świeżym powietrzu.